Mijn Web Tekenles.
Het was natuurlijk hoog tijd voor een nieuwe les. Er is nogal veel verandert in mijn werkwijze. Vooral omdat computers nu snel genoeg zijn om me bij te houden.
Ik hoef geen schetsen op papier meer te maken. Ik schets al meteen op het scherm. Veel sneller. Ik vond sommige schetsen trouwens wel de moeite waard. Als ik er net even langer aan werkte kwamen er soms leuke potloodtekeningen uit. Maar ja, da's net als fietsen. Je verleert het toch niet meer. Als ik er de tijd voor vind ga ik dat gewoon opnieuw oppakken.
Voor deze web-les neem ik even aan dat je al met computers weet om te gaan en dat je er ook al wat mee getekend hebt.
Het programma waar ik het meest mee werk is Adobe's Photoshop. Versie CS4. Maar als je een oudere versie hebt geeft dat ook niks. Er is sindsdien niet veel veranderd in de interface van Photoshop. Ik heb nog met 4.0 gewerkt en zelfs zo'n oude versie lijkt nog steeds veel op CS4.
Ik denk wel dat de nieuwere versies veel sneller en efficienter werken. Maar niet iedereen gaat voor de snelheid.
De gereedschappen in CS4 zitten bijna allemaal nog vrijwel op dezelfde plek als in eerdere versies.
Toen ik die nieuwe versie kocht en installeerde, dacht ik eerst dat ik per ongeluk een oude versie te pakken had.
Stap 1:
Ruwe Schets:
Voor deze web-les hou ik het eenvoudig. Ik teken een solo meid. Geen achtergrond. Alleen de pin-up.
Elke achtergrond heeft eigenaardigheden en moeilijkheden maar omdat je hier aan het rondkijken bent neem ik aan dat je vooral de menselijke figuur wilt tekenen.
Er zijn plenty tekenaars die zich op landschappen of techniek gestort hebben.
Ik begin met een nieuw document aan te maken in Photoshop. Ik heb de engelse Photoshop en ik weet niet precies hoe ze alles vertaald hebben voor de NL versie.
Maar een nieuw document maak je (zoals bij vrijwel alle programma's) via het menu Bestand -> Nieuw
Als je dat geselecteerd hebt zul je moeten aangeven hoe groot het nieuwe document precies moet worden.
Ik start met een A3 met 300 dpi (dots per inch).
Dat is drukwerk resolutie en een vrij groot document. In digitale termen betekent dat dat het document 3508 x 4961 pixels groot is.
Een A4 is 2480 x 3508 pixels.
Als je een gemiddeld plaatje van internet download is dat maximaal 1000 x 800 pixels groot maar meestal nog kleiner.
Die plaatjes zouden, als je ze in drukwerk plaatst erg klein zijn. Postkaart formaat hoogstens.
En als je ze op A4 grootte zou drukken zou het wazig worden. Slecht drukwerk dus.
Ook omdat ze meestal met jpg (of jpeg) compressie nog kleiner zijn gemaakt voor sneller downloaden.
Die compressie vermindert de kwaliteit en zorgt ervoor dat kleurinformatie in het origineel sterk vereenvoudigd en daarmee ook verlaagd wordt.
De plaatjes in mijn galleries zijn nog kleiner. Eén zijde is maar 500 tot 700 pixels groot. De originelen zijn vaak veel groter maar omdat ik niet wil dat iedereen ze maar overal voor kan gebruiken moet ik ze klein maken als ik ze op het web publiceer. Desondanks zie ik mijn plaatjes op veel sites toch nog misbruikt. Dat is diefstal en ik treed er natuurlijk tegen op waar mogelijk. Maar de grootste dieven maken dat natuurlijk het moeilijkst.
Als de plaatjes groter op mijn site stonden zou het misbruik helemaal niet meer in de hand te houden zijn. Dan kan er zelfs fatsoenlijk drukwerk van gemaakt worden.
Nu zouden de plaatjes er op postzegel formaat gedrukt nog redelijk uitzien. Maar zo'n formaat is natuurlijk bijna niet te gebruiken in serieus drukwerk.
Dat is even wat technische informatie om uit te leggen hoe digitale plaatjes en hun formaat in de praktijk werken.
Als je deze web-les wilt mee doen, kun je elk formaat voor je nieuwe document nemen dat nog haalbaar is op jouw computer. Want hoe groter het document, hoe meer moeite de processor er natuurlijk mee zal hebben.
Het nieuwe document verschijnt in mijn voorkeursinstellingen met een witte achtergrond. Je kunt ook ingesteld hebben dat het transparant/doorzichtig opent. In dat geval ontbreekt de achtergrondlaag. De achtergrond laag is een laag die je niet kunt verplaatsen (er staat een slotje in de laag in het Lagen venster). Als je het oog links van die laag aanklikt (in het lagen venster) wordt de laag onzichtbaar en zie je de transparantie in het document. Standaard zijn dat grijze en witte vierkantjes. Ik laat de achtergrondlaag zelf met rust omdat ik zo'n witte achtergrond wat rustiger vind uitzien.
Ik maak dus een nieuwe laag aan door te klikken op het nieuwe laag ikoontje in de onderste balk van het Lagen venster. De nieuwe laag verschijnt altijd boven de laag die je net geselecteerd had en die is altijd transparant. Op die laag begin ik met de ruwe schets. Ik pak de standaard ronde zachte penseel van 19 pixels groot uit het penselen venster. Als je begint met een kleiner document moet je een kleinere versie van die penseel gebruiken. Dat kun je traploos instellen met de schuif onder in het penselenvenster of met de [ en ] toets.
In een oudere versie van Photoshop zit het penseel dat ik nu gebruik op vrijwel dezelfde plek als je de standaard penselen gebruikt. Het enige verschil is de extra 4 px versie van dat zelfde penseel dat ik aangemaakt heb voor als ik een kleinere tekening maak of snel naar een kleinere brush moet overschakelen.
Op dit moment weet ik natuurlijk niet of dit plaatje mooi genoeg wordt. Maar als het hier staat zal het wel gelukt zijn.
Zoals je ziet heeft het onderwerp weinig of geen kleren aan. Zo begin ik meestal.
Kleren verbergen meestal de vormen te veel en ik wil wel graag dat mijn pin-ups zo anatomisch juist als maar mogelijk zijn.
Stap 2:
Opgeruimde schets:
De ruwe schets moet wel wat netter zijn voordat ik het allemaal verder kan uitwerken. Er staan nogal veel overbodige lijnen in van Stap 1. Ik zou ze met de gum kunnen verwijderen maar omdat de schets toch hier en daar nog wat bijgewerkt moet worden maak ik de ruwe schets laag doorzichtiger met de opaciteits schuif rechtsboven in het Lagen venster.
Hoeveel doorzichtiger laat ik aan je eigen voorkeur over. Ik zet hem zelf rond de 25 %.
Dan voeg ik weer een laag toe waarop ik de schets van stap 1 overtrek. Daarbij natuurlijk de lijnen overslaand die ik niet nodig heb.
Ik weet nu natuurlijk precies waar ik heenga en waar ik uit wil komen. Tegelijkertijd kan ik nog wat kleine details verbeteren.
Stap 3:
Schets is klaar:
Nadat ik alles wat ik nodig heb overgetrokken heb zet ik de originele schetslaag uit door weer dat oogje aan te klikken links naast de betreffende laag in het Lagen venster.
Zo zie ik alleen de laag die ik net gebruikt heb en kan even controleren of ik niks vergeten ben.
Het ziet er goed genoeg uit. Maar tijdens het werken met kleur zal er nog wel het eén en ander veranderen.
We zullen zien. Het is al tijd om met kleur te beginnen.
Stap 4:
Kleur onder de Schets:
Ik voeg weer een nieuwe laag toe (nieuwe laag ikoontje aanklikken onderin het Lagen venster). Die laag verschijnt boven de laag waar ik net de nette schets op had gemaakt.
Maar dat wil ik niet. Als ik dan inkleur verdwijnen de lijnen eronder.
Dus klik ik de laag eén keer, hou de muisknop ingedrukt, en sleep de laag onder de laag van de nette schets.
Dan kan ik kleur in het plaatje brengen. Dat doe ik met een grote (175 px in dit geval) variant van de penseel die ik al de hele tijd gebruik.
Maar wat handig is hangt af van hoe groot het document zelf is en wat je zelf lekker vindt werken.
Ik gebruik geen standaard huidskleur. Te saai vind ik. Bovendien heeft bijna ieder mens een andere tint dus waarom zou ik mijn getekende figuren allemaal exact dezelfde huidstint geven?
Stap 5:
Basis Schaduw:
De basis kleuren staan er al snel in. En meteen ga ik verder naar wat ruwe schaduwwerking met een iets donkerdere kleur.
Met wat schaduwen zie je eerder of alles daar zit waar het zitten moet. Ik probeer dan al wat leven in het platte plaatje te brengen.
De ronde delen moeten rond zijn en de rechtere stukken moeten rechter zijn.
Ik gebruik hier een penseel voor dat ergens tussen de 19 px en de 175 px penselen inzit. In dit geval een 75 px penseel.
Maar dat varieert nogal. Met de schuif onderin het penselen venster kun je traploos een penseel kiezen. Met de [ en ] toetsen kun je snel vooringestelde penseelgroottes kiezen door ze meerdere keren in te drukken.
Voor de basis schaduwen zit ik trouwens op de laag met lijnen. En de kleuren worden al snel onder de kleur verborgen.
Dit kun je natuurlijk ook op een extra laag boven de schets doen. Dan blijft de schets bewaard en kun je nog terug als er iets mis gaat.
Je kunt natuurlijk ook dit document bewaren en een andere versie ervan gebruiken om verder mee te werken.
Omdat dit een redelijk realistisch plaatje moet worden heb ik straks geen lijnen meer nodig.
Als dit een cartoon had moeten worden zou ik de lijnen nog wat strakker en dikker en scherper gemaakt hebben en zou ik alleen onder de laag met de lijnen kleuren.
Stap 6:
Basis Schaduw 2:
Tijdens het hele tekenproces zoom ik constant in en uit op het plaatje waar ik mee bezig ben.
Zelfs het allergrootste scherm is kleiner dan een A3 met 300 dpi resolutie en zodoende kun je het overzicht gemakkelijk verliezen.
Door in en uit te zoomen kun je controleren of je niet ergens te lang aan werkt en op die manier de proporties veranderd.
Je kunt daarvoor het vergrootglas gebruiken (laatste gereedschap in de balk links). Dat laat je je plaatje vergroten door er in te klikken.
Als het juist kleiner moet, moet je er een toets bij indrukken. (Bij mac de alt. Ik weet niet welke toets bij de PC ).
Je kunt ook alleen het toetsenbord gebruiken zodat je niet tussen de gereedschappen hoeft te schakelen. Dat doe je bij Mac met de toetsencombo CMD + of -
en bij de PC met de toetsencombo Ctrl + of -. Dat soort toetsenbord combo's staan trouwens achter de verschillende opties in de menubalk van het programma.
Om een beter overzicht te houden, maar op een heel andere manier, is het raadzaam om het plaatje af en toe eens te spiegelen.
Dat doe je door Beeld -> Beeld draaien -> spiegel Beeld Horizontaal (of iets van die strekking) in het menu van Photoshop (of is het Fotowinkel?)te selecteren.
Oude meesters keken ook regelmatig in de spiegel naar hun werk in wording maar Photoshop heeft dat anders opgelost.
Door het beeld the spiegelen kijk je fris naar je eigen werk alsof iemand anders het aan het maken is.
Door een, overigens helemaal normale, eigenaardigheid in de communicatie tussen oog en hersenen zou je een vreemd vervormd beeld aan het maken kunnen zijn terwijl je zelf denkt dat het prima in orde is.
Heb je ooit het werk van iemand anders bekeken en gedacht dat eén oog zo vreemd scheef geplaatst was, of dat de hele afbeelding scheef leek te staan?
Dat was misschien het werk van een abstracte schilder. Maar misschien ook van iemand die niet regelmatig had gespiegeld.
Stap 7:
Meer Shaduw:
Na het toevoegen van schaduw en daarmee diepte in het lichaam voeg ik ook meer schaduw en structuur toe in de rest van de afbeelding.
Het shirt wordt opgelicht waar dat nodig is en de kreukels worden meer uitgewerkt.
En dat doe ik nog steeds met dezelfde penseel als in het begin.
Ik werk graag met juist dat penseel want het is niet dekkend en verbergt dus niet meteen met eén streek alles wat eronder zit.
Zo kun je wat structuur toevoegen in plaats van het wegschilderen.
Van hier af aan zal de afbeelding niet meer zo drastisch veranderen als in de eerste stappen.
Ik ga meer in detail werken. Niet alles daarvan valt evenveel op.
Stap 8:
Meer Detail:
Een mooi lijf met een leeg hoofd erboven vind ikzelf niet interessant. Dus, als de basis goed zit, ga ik altijd zo snel mogelijk aan het gezicht werken.
De ogen krijgen snel meer diepte net als de mond. Dus...nee. Ik vind borsten of dijen lang niet het belangrijkste.
Ik vind ze prachtig natuurlijk, maar als onderdeel van een totaal plaatje.
Step 9:
Het Eerste Highlight:
Haar gezicht wordt al wat natuurlijker en zachter maar zonder highlight (hooglicht) is het nog steeds te plat. Highlights moeten juist geplaatst zijn. maar omdat licht continu veranderd om ons heen kun je niet een plek aanwijzen waar zo'n highlight zou moeten zitten. Het is een kwestie van veel doen en uitproberen.
Op dit moment weet ik nog niet waar het licht precies vandaan moet komen maar als ik er vanuit ga dat het van onze kijkers kant komt zou het hier moeten zitten.
Dat is ongeveer het hoogste punt in haar gezicht dat in deze positie het dichtst bij ons zit.
Step 10:
Meer Highlights:
Omdat een highlight maar zelden alleen komt is het steeds een heel gepuzzel waar alle highlights moeten komen. Als de highlight op haar jukbeen goed geplaatst is zou er ook een helder licht op haar neus zitten afkomstig van dezelfde lichtbron. Het overige gezicht zal dan minder licht vangen.
Hier kun je ook meteen zien dat een pupil enorm verschil maakt. Waren de ogen eerst leeg en vreemd, met een pupil kijkt ze ons echt aan en ziet het er al een stuk sexier uit.
En de pupil is hier nog weinig meer dan een platte zwarte stip.
Stap 11:
Meer borst:
Het is ook tijd om wat meer aan de rest te werken. Met een simpel donker rondje zien de borsten er al veel natuurlijker uit.
Ze zijn hier nog iets te groot eigenlijk. Maar dat corrigeer ik later wel. Misschien....
Stap 12:
Meer Details:
ik werk aan de structuur van nek en kraag, gezicht, mond en neus. Sommige details zijn nog erg ruw. De onderkant van de neus is niet meer dan een kleurtje.
Niet echt een vorm.
Maar de kraag van het hemd loopt nu om de hals heen. De linkerkant (vanuit het onderwerp gezien) van de kraag heeft ook meer gedetailleerde schaduwen.
En een highlight op het meest dikke deel van haar onderlip doet vermoeden dat ze vochtige lippen of lipgloss heeft.
Step 13:
Tepels:
Nee, niet alleen tepels zijn hier toegevoegd. Er zitten ook highlights in haar pupillen. Die overigens hetzelfde werken als highlights op andere plaatsen.
Want de (denkbeeldige) lichtbron is dezelfde.
Haar blik wordt er veel levendiger van.
Step 14:
Uitwerken van het lijf:
Om meer diepte en plasticiteit te krijgen heb ik een veel lichtere huid tint gekozen als tot dusver. En, nog steeds met dezelfde ronde kwast van het begin, die kleur breng ik aan op de delen die lijken onze kant op te komen. De ronde vormen worden ronder door het 'hoogste' punt te accentueren met de lichtere kleur.
Haar linker dij is dus eigenlijk niet meer dan een veeg lichtere kleur, enigzins verzacht met een zachtere kwast ( uit de serie die je direct ná mijn favoriete kwast in het kwastenvenster kunt vinden).
Hetzelfde is gebeurd op haar ribbenkast, de zijkant van haar gezicht en op haar knieën.
Als je overal van die harde highlights als in stap 9 zou plaatsen lijkt het net alsof ze nat is.
Highlights zijn zo geconcentreerd op natte of extreem gladde oppervlaktes. Dus daarom laat ik ze niet zo hard.
Ik vind het haar nog niet goed. Maar dat gebeurt als je niet precies van te voren weet wat je gaat doen.
Ik hou wel van een beetje spontaniteit.
Step 15:
Naar de Kapster:
Daarom verwijder ik eerst al het haar uit haar gezicht en probeer of dat niet beter kan. En terwijl ik dat doe verander ik bijvoorbeeld ook de shaduw in haar gezicht. Want die hing samen met hoe haar haar viel. En ik hoop dat ik het totaalplaatje verbeter.
